Loyalis maakt gebruik van cookies. De website wordt hierdoor relevanter en persoonlijker en we kunnen u zo relevante informatie en aanbiedingen tonen op onze website. Klikt u hieronder op ‘ja’ dan accepteert u alle cookies. Kiest u voor nee, dan plaatsen wij alleen functionele en analytische cookies. Lees hier meer over ons cookiebeleid. Als u verder gaat op onze site zonder een keus te maken, dan gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies.

Vitaal voor de klas

ROC Ter AA: ‘Het gras was niet groener bij een andere school’

‘Bij Ter AA leggen we de lat hoog. We zijn er voor de leerlingen én elkaar als medewerkers’, vertelt Rik van de Ven (33), docent Pedagogiek bij ROC Ter AA in Helmond. Het is de reden dat hij na een uitstapje van een jaar opnieuw solliciteerde bij de onderwijsinstelling. ‘Hier ben ik helemaal op mijn plek.’

‘Na de lerarenopleiding ging ik meteen bij ROC Ter AA aan de slag’, vertelt Van de Ven. ‘Na zes jaar wilde ik ervaren hoe groen het gras aan de overkant was. Ik vond vlot een nieuwe baan en nam ontslag.’ In zijn nieuwe werkkring besefte hij zich dat de hoge betrokkenheid die Ter AA heeft met leerlingen en medewerkers niet zo vanzelfsprekend is. Hij begon ernaar terug te verlangen, en besloot opnieuw te solliciteren bij Ter AA, en toen was het snel geregeld.

Steeds bijleren

Van de Ven: ‘We gaan echt tot het uiterste om leerlingen weer goed in de les te krijgen, ook als het allemaal niet zo lekker loopt. We kijken ook kritisch naar onze eigen rol. Je kunt als docent ‘moeilijke’ leerlingen natuurlijk de klas uit sturen. Dat is de makkelijkste weg. Je kunt jezelf ook de vraag stellen of je de vaardigheden mist om die jongere in beweging te brengen. Als docent Pedagogiek waardeer ik het zeer dat collega’s ervoor openstaan om steeds bij te leren.’

Collegiaal

Toen de 60-plus collega’s een vertrekregeling kregen aangeboden, reageerden zij daar collegiaal op. Van de Ven: ‘Ze vonden eigenlijk allemaal dat de jongere collega’s ook een kans verdienen.’ De gesprekken over wel of niet eerder stoppen met werken zijn in alle openheid gevoerd. Omdat medewerkers hun eigen keuze konden maken, is het een positief proces geweest, vindt Van de Ven. ‘Wat we straks zeker gaan missen is hun levenservaring. Zij hebben al zoveel lastige oudergesprekken gevoerd, dat je met deze oudere collega’s altijd goed kunt sparren over je eigen vragen. Gelukkig is de leeftijdsopbouw van de teams gevarieerd, zodat er straks voldoende 50-plussers zijn die deze rol ook goed kunnen invullen.’

Smartphone in de klas

De jongere garde neemt op haar beurt de ouderen mee in haar energie om het onderwijs te vernieuwen, volgens Van de Ven. Omdat binnen onderwijsland elke vernieuwing al eens de revue is gepasseerd, worden nieuwe ideeën snel neergesabeld. De jongere generatie van ROC Ter AA gaat toch de dialoog aan en overtuigt ouderen ervan dat het soms wél anders kan. Neem de smartphone. Ouderen weren deze pertinent uit de klas, terwijl jongere leerkrachten hier genuanceerder over denken. Van de Ven: ‘Vorige week vroeg een leerling in de kookles me of hij een foto mocht delen van het geslaagde gerecht dat hij had bereid. Hij was vol trots en zijn vrienden reageerden snel en enthousiast tijdens de les. Op die manier mag de smartphone van mij best worden gebruikt in de klas.’

Naar school onder werktijd

De betrokkenheid van ROC Ter AA uit zich ook in de aandacht voor de ontwikkeling van medewerkers. Van de Ven ervaart veel ruimte om zijn eigen baan te creëren. ‘Zolang het primaire doel – onderwijs geven – voorop staat is er veel mogelijk. Zo leek het me bijvoorbeeld mooi om Office aan studenten administratie te geven. Ik kreeg de mogelijkheid mijzelf hierin te ontwikkelen, en nu is dit een van de vakken die ik geef. De kooklessen zijn op een vergelijkbare manier op mijn pad gekomen. Binnenkort start ik een opleiding ‘provocatief coachen’. Als een opleidingsdag onder werktijd valt, dan is er altijd een collega die mijn les wil overnemen. En omgekeerd doe ik dat natuurlijk ook; dat regelen we gewoon onderling. Je merkt hier op school echt aan alles dat we er samen het beste van willen maken.’